Z jednej strony Kraków tego czasu był miastem zaściankowy, ale z drugiej aspirował do miana "Polskich Aten" i "duchowej stolicy Polski". Kraków Tarnowskich i Potockich słuchał odgłosów stolicy miłościwie panującego, Kraków artystów i cyganerii, Akademii i teatru - nowin ze stolicy świata.
Wystawę budować będą przede wszystkim obrazy, rzeźby z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie, ale będzie ona wzbogacona o plakaty, grafiki, ceramikę, ubiory i tkaniny, przedmioty codziennego użytku, zdjęcia archiwalne. Zobaczymy na niej uznane arcydzieła - prace najważniejszych polskich artystów przełomu XIX i XX wieku, wśród nich: Teodora Axentowicza, Olgi Boznańskiej, Juliana Fałata, Konstantego Laszczki, Jacka Malczewskiego, Kazimierza Sichulskiego, Piotra Stachiewicza, Jana Stanisławskiego, Jana Szczepkowskiego, Włodzimierza Tetmajera, młodego Stanisława Ignacego Witkiewicza, Wojciecha Weissa, Witolda Wojtkiewicza, Leona Wyczółkowskiego. Kolejne rozdziały wystawy poświęcone będą miastu, jego mieszczańskim mieszkańcom, ale również artystom i ich muzom, cyganerii, dekadentom i ich nocnemu życiu towarzyskiemu, ale również zaznaczone zostaną tak ważne problemy jak rozwijająca się w Krakowie polityka, praca i handel, coraz modniejszy sport; zaakcentowana zostanie również rola sztuki sakralnej i fascynacja folklorem. Dobór tematów i obiektów będzie uzmysławiał sprzeczności, które budowały ówczesny Kraków, a nade wszystko zaprezentuje wielkość i jakość powstającej wówczas sztuki. Sztuki, o której Tadeusz Boy Żeleński pisał, że była jedyną siłą, która się mogła przeciwstawić pałacom.
Wystawę można oglądać do 2 czerwca 2019 roku w Kamienicy Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego na Placu Szczepańskim 9 w Krakowie
