Od 1934 w tzw. ruchu szomrowym (Haszomer Hacair), w 1939 członek Komendy Naczelnej. Od początku okupacji w konspiracji, komendant Żydowskiej Organizacji Bojowej. W IV 1943 był jednym z przywódców powstania w getcie warszawskim, w obliczu klęski popełnił wraz z żoną samobójstwo. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Walecznych i Krzyżem Grunwaldu. Jego postać stała się pierwowzorem bohatera powieści B. Nawrockiej-Dońskiej Złota czara.
Zginął 8 maja 1943 wraz z członkami dowództwa ŻOB w otoczonym przez Niemców bunkrze przy ul. Miłej 18. Dokładne okoliczności jego śmierci nie są znane. W bunkrze znajdowało się w tym czasie ok. 120 powstańców.Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 2000
