Z zawodu ślusarz. W PPS od 1896, później w PPS Frakcji Rewolucyjnej. Uczestnik rewolucji 1905, współorganizował Organizację Bojową PPS, później Związek Walki Czynnej, główny organizator akcji pod Bezdanami w 1908 roku. Wielokrotnie więziony. W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich. W 1918 roku w rządzie Daszyńskiego był ministrem pracy i opieki społecznej, w gabinecie Moraczewskiego - ministrem poczt i telegrafów. W 1920 roku organizował dywersję na tyłach Armii Czerwonej.
W latach 1919 - 39 członek naczelnych władz PPS, poseł na Sejm RP (do 1935), jeden z organizatorów Centrolewu. Od jesieni 1939 w konspiracji - przewodniczący CKW PPS-WRN, członek Rady Jedności Narodowej. W lipcu 1944 został przerzucony drogą lotniczą do Londynu. W sierpniu tego roku mianowany następcą prezydenta RP, od 29 listopada 1944 premier rządu RP (do 1947). Po wojnie pozostał na Zachodzie, pełniąc szereg funkcji w środowisku polskiej emigracji: przewodniczący Rady Politycznej, członek Rady Trzech Tymczasowej Rady Jedności Narodowej, przewodniczący Centralnego Komitetu Zagranicznego PPS. Zmarł w Londynie.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 2000
