Po studiach prawniczych w Petersburgu i Berlinie został w 1861 roku aplikantem sądu policji poprawczej w Warszawie. Od 1862 roku związał się z obozem politycznym "czerwonych", jesienią wszedł do tajnego Komitetu Centralnego Narodowego, gdzie zaliczany był do skrzydła umiarkowanego. Należał do wąskiego grona osób, które zadecydowały o rozpoczęciu powstania równocześnie z "branką". Redagował dekrety uwłaszczeniowe, ogłoszone 22 stycznia 1863 roku, a po wybuchu powstania styczniowego został członkiem Rządu Narodowego, w składzie którego pozostawał do sierpnia 1863 roku Uważany za zwolennika współpracy z "białymi". Aresztowany przez policję carską 3 listopada 1863 roku w Wilnie, złożył obszerne zeznania zdradzające organizację powstańczą. W więzieniu przebywał trzy lata, po czym został zesłany w głąb Rosji i resztę życia spędził w Wiatce, gdzie był wziętym adwokatem.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 2000
