Urodził się w Brasow w Siedmiogrodzie. Studia malarskie odbył w Monachium i Paryżu. W czasie częstych pobytów w Londynie miał możliwość zetknięcia się z malarstwem angielskich portrecistów. W 1895 roku przeniósł się do Krakowa, gdzie został prof. Szkoły Sztuk Pięknych, przekształconej w 1900 roku w Akademię Sztuk Pięknych. Dwukrotnie pełnił funkcję rektora tej uczelni. Był jednym ze współzałożycieli Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" (1897).
Jako artysta chętnie sięgał do tematyki ludowej, zwłaszcza huculskiej, przedstawiając sceny rodzajowe (Święto Jordanu, Kołomyjka, Pogrzeb huculski). W okresie młodopolskim tworzył obrazy symboliczne (Młodość i starość, Dziewczyna i starzec). Był także znanym portrecistą. Swoje prace poza Krakowem i Warszawą wystawiał w Wiedniu, Monachium, Rzymie i Wenecji.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 2000
