Uczeń L. Schillera. Brał udział w powstaniu warszawskim, po jego upadku został uwięziony w stalagu. Pracował w kamieniołomach w górach Harzu. Po wojnie wrócił do Polski. W latach 1946 - 49 był dyrektorem Teatru Kameralnego w Łodzi a po przeniesieniu zespołu do Warszawy i zmianie nazwy na Teatr Współczesny nadal był jego dyrektorem i kierownikiem artystycznym (do 1983 roku z przerwami).
Autor inscenizacji sztuk kameralnych i psychologicznych ze współczesnego repertuaru polskiego i obcego, charakteryzujących się dbałością o wysoki poziom sztuki aktorskiej, m.in. Muchy J.P. Sartre’a, Kordian J. Słowackiego, Kariera Artura Ui B. Brechta, Trzy siostry A. Czechowa, Tango S. Mrożka, Matka S.I. Witkiewicza, Komediant Th. Bernharda. Liczne realizacje zagraniczne zwłaszcza na scenie wiedeńskiego Burgtheater.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 2000
