Była córką Jerzego Radziwiłła, hetmana wielkiego litewskiego. W wieku 17 lat poślubiła wojewodę nowogrodzkiego i trockiego, Stanisława Gasztołda, a po jego śmierci (roku 1542) nawiązała romans z Zygmuntem Augustem, który po śmierci swej pierwszej żony Elżbiety Habsburżanki potajemnie poślubił Barbarę (1547). Małżeństwo spotkało się ze sprzeciwem króla, królowej i większości szlachty. W licznych paszkwilach Barbarze zarzucano niemoralność, czary, a nawet trucicielstwo i kazirodztwo. Po objęciu tronu (1548) Zygmunt August rozpoczął w sejmie starania o zaakceptowanie małżeństwa. Mimo protestów w 1550 roku Barbara została koronowana na królową Polski. W tym czasie była już śmiertelnie chora. Zmarła w Krakowie, a pochowana została w Wilnie, dokąd przewieziono jej ciało w orszaku żałobnym, w którym piechotą podążał Zygmunt August.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 2000
