Studiował w Wiedniu, tam też się doktoryzował (1817) i uzyskał dyplom okulisty (1822), po czym przybył do Tyńca jako lekarz przyboczny biskupa tarnowskiego, Zieglera. Od 1823 roku profesor UJ, trzykrotnie wybierany rektorem. W latach 1841 - 46 komisarz Zakładów Naukowych Wolnego Miasta Krakowa, położył duże zasługi dla reorganizacji służby zdrowia w mieście. Kierował kliniką w Szpitalu św. Łazarza, przeniósł Klinikę Lekarską, Chirurgiczną i Położniczą na ul. Kopernika (1827). W nauce konserwatysta, przeciwstawiał się nowym metodom leczenia.
W polityce zwolennik Wiednia, potrafił wykorzystać swe wpływy dla uratowania Akademii Krakowskiej, zagrożonej likwidacją przez władze austriackie. Zebrany przez siebie księgozbiór, kolekcję rycin oraz materiały do dziejów UJ przekazał Bibliotece Jagiellońskiej. 16 lat przed śmiercią sprowadził sobie do domu trumnę, w której kazał się pochować w mundurze urzędnika Wolnego Miasta Krakowa. Do trumny miano włożyć listy od matki i przyjaciela oraz przywiezionego jeszcze z Wiednia wypchanego kanarka, o którym mawiał, że z litego wiedeńczyka przedzierzgnął się w Polaka.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 2000
