Od 1767 roku na dworze petersburskim jako członek poselstwa polskiego, w latach 1780 - 92 ostatni minister pełnomocny Rzeczypospolitej w Petersburgu. W okresie Sejmu Czteroletniego nakłaniał króla do polityki uniezależnienia się od Rosji, przekazywał informacje dotyczące planów Rosji w stosunku do Polski (m.in. dotyczące II rozbioru). Ze względu na swe kontakty z Rosjanami i małżeństwo z córką rosyjskiego generała Golicyna uzyskiwał wiele ważnych informacji. W 1792 roku wydalony z Rosji; w czasie insurekcji kościuszkowskiej zastępca członka Rady Najwyższej Narodowej.
Został pochowany w podziemiach kościoła we wsi Dzierążnia. W 1780 roku został kawalerem orderu Świętego Stanisława.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 2000
