Od 1919 roku związany ze skautingiem. Komendant Chorągwi Warszawskiej, twórca metody zuchowej, instruktor w Głównej Kwaterze Harcerzy. W kampanii 1939 roku w Komendzie Pogotowia Harcerzy. Działał w konspiracji, był redaktorem naczelnym "Biuletynu Informacyjnego" - organu KG ZWZ-AK, komendantem głównym Organizacji Małego Sabotażu "Wawer", szefem Biura Informacji i Propagandy KG ZWZ-AK, później pracował w referacie antykomunistycznym kontrwywiadu Oddziału II KG AK. Autor książki "Kamienie na szaniec", która stała się jedną z najważniejszych książek czytanych podczas okupacji. Po wojnie profesor Uniwersytetu Łódzkiego. W 1949 roku został usunięty ze Związku Harcerstwa Polskiego. Po Październiku ’56 przywrócono mu członkostwo ZHP, przewodniczył Naczelnej Radzie Harcerskiej ZHP.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 1999
