Od 1945 roku należał do PPR, był działaczem młodzieżowym, a następnie pracownikiem aparatu PZPR. Od 1968 roku członek Komitetu Centralnego. W latach siedemdziesiątych wchodził w skład ścisłego kierownictwa partyjnego - w 1971 roku został zastępcą członka, a w 1975 roku członkiem Biura Politycznego, w latach 1971 - 1980 był sekretarzem KC, odpowiedzialnym m.in.za resort spraw wewnętrznych. We wrześniu 1980 roku został wybrany na I sekretarza KC PZPR i sprawował tę funkcję do października 1981 roku. Uważany był za przedstawiciela środowisk umiarkowanych w partii, broniących się zarówno przed zwolennikami twardego, dogmatycznego kursu, jak i przed zwolennikami radykalnych reform.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 1999
