Absolwent austriackiej wojskowej akademii w Mödling. W czasie I wojny światowej pełnił szereg funkcji w sztabach polowych na frontach serbskim i rosyjskim. W 1915 roku wstąpił do Legionów Polskich. Od jesieni 1918 roku w Wojsku Polskim, gdzie również pełnił funkcje sztabowe. W 1923 roku objął dowództwo 14. Dywizji Piechoty, później wykładał w Wyższej Szkole Wojennej. W kampanii 1939 roku dowodził Samodzielną Grupą Operacyjną "Polesie", w dniach 2 - 5 X stoczył bitwę z Niemcami pod Kockiem (ostatnia bitwa polskiego Września), skapitulował z braku amunicji i żywności. Zmarł w szpitalu wojskowym pod Dreznem. Był odznaczony m.in. dwukrotnie Virtuti Militari i czterokrotnie Krzyżem Walecznych.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 1999
