W listopadzie 1918 roku wstąpił do WP - był szefem sztabu 12. Dywizji Piechoty w Tarnowie. W czasie wojny z bolszewikami jako porucznik i kapitan krótko dowodził swoją jednostką. Został awansowany do stopnia majora. Od października 1927 do 1930 roku służył jako szef sztabu 12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu. W latach 30. był wykładowcą w Wyższej Szkoły Wojennej. W 1931 został awansowany na podpułkownika dyplomowanego. W latach 1934-1936 służył jako zastępca dowódcy 18. Pułku Piechoty w Skierniewicach a w ostatnich latach przed II wojną światową jako dowódca 5. Pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu. W kampanii 1939 roku był szefem Wydziału Operacyjnego i zastępcą szefa Oddziału III Sztabu Naczelnego Wodza. Później na emigracji w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie, od VI 1940 roku szef sztabu Naczelnego Wodza, jeden z najbliższych współpracowników gen.W. Sikorskiego. Zginął wraz z premierem w katastrofie gibraltarskiej. Został pochowany na cmentarzu Polskich Lotników w Newark w Anglii.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 1999
