Pochodził z rodziny frankistów. Służbę wojskową rozpoczął około roku 1790. Uczestniczył w kampanii 1792 roku oraz w powstaniu kościuszkowskim. Po jego upadku walczył w Legionach jako oficer artylerii. W armii Księstwa Warszawskiego brał udział w kampanii 1809 roku, a w 1813 roku organizował obronę Modlina. Służył następnie w wojsku Królestwa Polskiego w stopniu pułkownika. Po wybuchu powstania listopadowego brał udział w fortyfikowaniu Warszawy, a po ustąpieniu dyktatora gen. Józefa Chłopickiego, na wniosek Ignacego Prądzyńskiego, został komendantem twierdzy Zamość. W kwietniu 1831 roku awansował na generała brygady. Po upadku powstania pozostał w kraju.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 1999
