Po ukończeniu filologii wschodniosłowiańskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim (1956) pracownik tej uczelni od 1961 roku, ukończył również socjologię (1964). Od 1978 roku profesor UJ, jeden z twórców Instytutu Badań Polonijnych, redaktor naczelny "Przeglądu Polonijnego" (1976 - 94). W latach osiemdziesiątych członek władz PZPR (do której należał od 1953 roku) - na IX Nadzwyczajnym Zjeździe wybrany członkiem KC (do 1990 roku), członkiem Biura Politycznego (do 1986 roku) i sekretarzem KC (do 1982 roku). Reprezentował tzw. skrzydło liberalne; był przewodniczącym Komisji KC PZPR powołanej dla wyjaśnienia przyczyn i przebiegu konfliktów społecznych w dziejach Polski Ludowej. Od 1986 roku przewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu Pokoju. W latach 1989 - 94 był prezesem Stowarzyszenia "Kuźnica" w Krakowie. W 1990 roku powołany przez Tadeusza Mazowieckiego w skład Politycznego Komitetu Doradczego przy MSW. Uczestniczy w Radzie Fundacji "Semper Polonia", wspomagającej m.in. Polaków ze Wschodu.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 1999
