Od 1912 roku w Drużynach Strzeleckich, później w Legionach Polskich, a od jesieni 1918 roku w Wojsku Polskim; dowodził jednostkami liniowymi, pracował też w ministerstwie spraw wojskowych. W 1934 roku objął dowództwo Okręgu Korpusu w Łodzi, a w 1938 roku we Lwowie. W czasie wojny 1939 roku dowodził obroną Lwowa. Po kapitulacji krótko przebywał w sowieckiej niewoli, później przedostał się do Francji i Wielkiej Brytanii. Dowodził 3. Brygadą Strzelców Karpackich i Brygadą Szkolną. Po wojnie pozostał na emigracji, zmarł w Newcastle. Był odznaczony m.in. dwukrotnie Virtuti Militarii i czterokrotnie Krzyżem Walecznych.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 1999
