Uczeń Jana Długosza (uważany przez niego za najzdolniejszego z synów królewskich). W 1471 roku obwołany królem Węgier przez przeciwników Macieja Korwina, zorganizował nieudaną wyprawę na Węgry. Przewidywany przez ojca na jego następcę na tronie polskim od 1475 roku uczestniczył w obradach senatu. W latach 1481 - 1483 pod okiem Kallimacha zarządzał Koroną (król przebywał wówczas na Litwie), a następnie Litwą. Odmówił poślubienia córki cesarza Fryderyka III z powodu złożenia ślubów czystości. W roku 1521 beatyfikowany, w 1602 roku kanonizowany; jest patronem Korony i Litwy.
Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 1999
