Reklama

​Warunki życia Polan, zaludnienie ziem między Wisłą i Odrą

Nazwa naszego kraju, Polska, wzięła się od plemienia Polan, którzy zostali tak nazwani, gdyż zasiedlali "pola“, tereny nie zalesione. Wynika z tego, że istniały obszary, na których las nie rósł. Większe nie zalesione zalesione tereny występowały tam, gdzie zalegały duże pokłady lessowe.

Nazwa naszego kraju, Polska, wzięła się od plemienia Polan, którzy zostali tak nazwani, gdyż zasiedlali "pola“, tereny nie zalesione. Wynika z tego, że istniały obszary, na których las nie rósł. Większe nie zalesione zalesione tereny występowały tam, gdzie zalegały duże pokłady lessowe.

Osadnicy zajmowali najchętniej gleby dobre, czyli bogate w składniki mineralne i niezbyt ciężkie. Należy też pamiętać, że jest to okres, w którym ludzie stopniowo przechodzili do rolnictwa od zbieractwa, myślistwa, rybołówstwa, bartnictwa. To oznacza, że znajdziemy ludzi także w puszczy i na glebach gorszych, bowiem o osadnictwie decydowały także takie czynniki, jak bezpieczeństwo osady, dostęp do wody, wola panującego, itp.

Jednak oczywiście terenów najintensywniejszego osadnictwa będziemy szukać na obszarach z najżyźniejszymi glebami oraz w bezpośrednim sąsiedztwie najstarszych i najważniejszych ośrodków władzy państwowej.

Reklama

Takie tereny istniały w Małopolsce, w górnym biegu Wisły, na jej lewym brzegu, w dolinach rzek, kotlinach śródgórskich oraz na wąskim pasie ziem lessowych, ciągnącym się od Krakowa po Przemyśl. Na Śląsku znajdujemy takie obszary w okolicach nad Ślężą, na tzw. Śląskim Polu.

W Wielkopolsce występowały pokryte czarnoziemem bagiennym "pola“ w środkowej części tej krainy, podobne na Kujawach, oraz na Mazowszu tereny pokryte glebami napływowymi (aluwialnymi). Na Pomorzu najludniejszymi terenami były ujścia Odry i Wisły oraz okolice Kołobrzegu.

Jeżeli przyjmiemy, że ok. 1000 r. Polska liczyła mniej więcej 250 000 km2 , a ówczesne rolnictwo, zajmując pod uprawę ok. 40 tys. km2 (tj. 16 % całego terytorium) pozwalało średnio na wyżywienie na 1 km2 rodziny składającej się z 4 - 5 osób, to na terytorium naszego kraju mieszkało ok. 1 - 1,25 mln osób. W tym samym czasie ludność Niemiec oblicza się na 5,5 mln, Czech i Moraw na 450 tys., Rusi na 4,5 mln, liczebność plemion połabskich na 350 tys.

Pod względem zaludnienia zajmowała Polska ósme miejsce w Europie. Oczywiście, kiedy "państwo gnieźnieńskie“ Mieszka I pojawia się na kartach kronik, zajmowało terytorium znacznie mniejsze: ok. 960 r. w posiadaniu Mieszka I była tylko Wielkopolska, Kujawy, Mazowsze, ziemia lubuska i część Pomorza, czyli terytorium około 120 tys. km2, zamieszkane przez ok. 600 tys. osób. Te liczby wyraźnie wskazują, że w ciągu niecałych 40 lat Mieszko I powiększył terytorium swego państwa dwukrotnie i również podwoiła się liczba jego mieszkańców.


 Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 2000



Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy