Kardynał Wojtyła, w liście z 1 lutego 1973 roku do Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, zaprotestował przeciwko wykreśleniu przez cenzora z komunikatu duszpasterskiego wzmianek o m.in. etyce lekarskiej, trosce rodziców o dzieci nie uczęszczająca na katechezę i - przede wszystkim - "wzmianki o szerzeniu się pijaństwa w społeczeństwie polskim, o pracy Kościoła nad trzeźwością narodu".
Korespondencja metropolity krakowskiego doczekała się odpowiedzi. Urząd zapewniał kardynała Wojtyłę, że jego argumentacja zostanie poddana "wnikliwej analizie".
Cenzura musiała również odnieść się do sprawy w korespondencji do Urzędu ds. Wyznań. Jak przekonywał Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, poprawka dotycząca pijaństwa została wykreślona na wyraźne życzenie Wydziału Propagandy, Prasy i Wydawnictw KC PZPR, a to w celu "eliminowania sformułowań wyolbrzymiających zagrożenie alkoholizmem w Polsce".
"Prasa świecka (...) zajmuje się aktualnie profilaktyką, a nie szerzeniem obrazów rozpitego społeczeństwa" - argumentowano.
