12 maja 1990 roku miała miejsce konferencja prasowa, w trakcie której Jarosław Kaczyński oraz zgrupowani wokół niego politycy o poglądach centroprawicowych poinformowali o powołaniu Porozumienia Centrum.
Wśród organizacji i środowisk, które zgłosiły akces do nowego ruchu politycznego, były między innymi Chrześcijańsko-Demokratyczne Stronnictwo Pracy, Młodzi Chrześcijańscy Demokraci, Polskie Stronnictwo Ludowe "Solidarność", Centrum Demokratyczne czy Kongres Liberalno-Demokratyczny.
Głównym postulatem Porozumienia Centrum było przede wszystkim radykalne przyspieszenie przemian politycznych w kraju, co wiązało się z krytyką rządu Tadeusza Mazowieckiego, któremu zarzucano mało zdecydowane zerwanie z komunizmem. Wyrazem tego była propozycja skrócenia kadencji Sejmu kontraktowego i przeprowadzenia w pełni demokratycznych wyborów parlamentarnych i prezydenckich. W tych ostatnich Porozumienie Centrum wyraziło poparcie dla Lecha Wałęsy.
Po wygranych przez Wałęsa wyborach, Jarosław Kaczyński został mianowany szefem Kancelarii Prezydenta, a Lech Kaczyński stanął na czele Biura Bezpieczeństwa Narodowego.
Porozumienie Centrum działało do 2001 roku. Wtedy to bracia Kaczyńscy powołali Prawo i Sprawiedliwość.
