Reklama

14 listopada 1806 r. Powołano Armię Księstwa Warszawskiego

14 listopada 1806 roku generał Jan Henryk Dąbrowski wydał rozkaz powołania Armii Księstwa Warszawskiego.

Generał Dąbrowski wydał rozkaz do "bywszego wojska polskiego", czyli żołnierzy i oficerów służących w armii Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Do Armii Księstwa Warszawskiego wstępowali żołnierze dwóch Legii Północnych oraz resztek Legionów Polskich.

Do organizowanego wojska polskiego wstępowała głównie młodzież szlachecka i mieszczańska. Z czasem w armii pojawili się dezerterzy z armii zaborczych.

O ile weterani posiadali wojskowe doświadczenie, to nowi rekruci korzystali na fali euforii. Dzięki temu wielu z nich, pomimo braku kwalifikacji, od razu awansowano na oficerów i podoficerów.

Reklama

Kolejnym istotnym dla powstania Armii Księstwa Warszawskiego generała Dąbrowskiego był ten z 16 listopada 1806 roku o poborze rekruta. Obowiązywała staropolska zasada: jeden rekrut pieszy z 10 dymów, a jeden rekrut konny z 45 dymów.

Umundurowanie wojsk Księstwa Warszawskiego oparte było na wzorach zaborców, jak i wojsk napoleońskich. Nie zapomniano jednak o tradycyjnych elementach polskiej wojskowości przedrozbiorowej. Elementem narodowym wyróżniającym żołnierzy części formacji (fizylierów, woltyżerów, ułanów i szwoleżerów) była czapka rogatywka.

Do 1809 roku liczebność Armii Księstwa Warszawskiego, która przeszła chrzest bojowy w wojnie z Austrią, wynosiła ponad 30 tysięcy żołnierzy.

Jak wiemy, Polacy walczyli u boku Napoleona do samego końca. Ostatnie działania zbrojne z udziałem żołnierz Armii Księstwa Warszawskiego miały miejsce w 1815 roku w Paryżu. Po kapitulacji, zgodnie z postanowieniami traktatu z Fontainebleau, Polacy mieli powrócić do tworzonego Królestwa Polskiego pod opiekę jego króla - cara Aleksandra I Romanowa, który przyjął ich "z czcią należną wytrwałości niezłomnej, śmiertelnej odwadze". Pozostałości Armii Księstwa Warszawskiego stały się zaczątkiem Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego.

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama