Status wolnego miasta miał zapewnić Polsce możliwość korzystania z portu gdańskiego przy zachowaniu niemieckiej obecności w mieście. Zgodnie z art. 100-108 traktatu wersalskiego z miasta Gdańska, Sopotu i trzech powiatów wiejskich utworzono samodzielną jednostkę terytorialną. Niemcy zrzekły się praw do Wolnego Miasta a Polska uznawał odrębność Gdańska. Gwarantem konstytucji Gdańska stała się Liga Narodów, w sporach polsko-gdańskich rozstrzygać miał wysoki komisarz Ligi Narodów.
Zanim doszło do powstania Wolnego Miasta Gdańska i opuszczenia miasta przez żołnierzy garnizonu gdańskiego do miasta wkroczyły wojska angielskie, francuskie i amerykański okręt wojenny. Głównodowodzącym okupacyjnych sił alianckich został gen. Richard Haking. W okresie przejściowym najwyższą władzę na terenie Gdańska sprawował brytyjski dyplomata Reginald Tower, tymczasowy Wysoki Komisarz Ligi Narodów.
Mieszkający w Gdańsku Niemcy nie mogli pogodzić się z decyzjami , które zapadły w Paryżu - organizowano protesty i strajki.
Wolne Miasto Gdańsk miało własną konstytucję, parlament (organ ustawodawczy), Senat (władzę wykonawczą), hymn, flagę i herb. Zajmowało obszar 1952 km², długość granic wynosiła 292,3 km: 78 km granica morska i na Zalewie Wiślanym, z Polską 150 km, z Niemcami 64,3 km. Dominowali mieszkańcy narodowości niemieckiej - ok. 90 proc., obok Polaków w Gdańsku mieszkali także Żydzi, mniejszość ukraińska i rosyjska. Osoby narodowości polskiej miały być, zgodnie z postanowieniem traktatu wersalskiego, traktowane na równi z ludnością niemiecką.
Interesy Rzeczpospolitej Polskiej były reprezentowane przez Komisariat Generalny RP, silną pozycję zajmował także Niemiecki Konsulat Generalny (Deutsches Generalkonsulat).
AS-------------------------------15 listopada wydarzyło się także:15 listopada 1986. Bojkot Rady Konsultacyjnej
![“Upiór Polski [...] opuścić swą norę w Sulejówku”](https://i.iplsc.com/0007KD9QUHVX2F2X-C401.webp)
