Urodzony w Warszawie Władysław Tykociński, znany też jako Władysław Tykotzinor, po wybuchu wojny jako komsomolec służył w Armii Czerwonej, a później w utworzonym z polecenia Józefa Stalina Ludowym Wojsku Polskim, gdzie jako członek Polskiej Partii Robotniczej pełnił funkcję oficera polityczno-wychowawczego.
Po zakończeniu wojny zaczął pracować w ministerstwie spraw zagranicznych. Tykocińskiego wysyłano do placówek dyplomatycznych między innymi w Wiedniu, Rzymie i wreszcie w Berlinie Zachodnim, gdzie w 1957 roku został szefem tamtejszej Polskiej Misji Wojskowej.
W 1965 roku Tykociński zdezerterował i przeszedł na stronę Amerykanów. Peerelowski sąd zaocznie skazał go na karę śmierci.
"(...) Dopuścił się zdrady w porozumieniu z wywiadem amerykańskim, przekazał temu wywiadowi informacje stanowiące tajemnicę państwową i nakłaniał do zdrady inne osoby" - brzmiało uzasadnienie wyroku.
Dwa lata po przejściu na stronę amerykańską Tykociński zmarł na terenie Stanów Zjednoczonych.
