O konieczności wykształcenia własnej kadry marynarskiej w II Rzeczpospolitej zaczęto myśleć już w 1919 roku. W sierpniu tego roku z inicjatywy admirała Kazimierza Porębskiego powołano komisję, której zadaniem było opracowanie programu kształcenia dla szkoły marynarki handlowej.
W roku następnym Ministerstwo Spraw Wojskowych wydało blisko 250 tysięcy dolarów na zakup i remont żaglowca "Nest", który miał być jednostką szkoleniową studentów tczewskiej szkoły. Remont okrętu trwał ponad rok, a odnowionemu żaglowcowi nadano dumne imię "Lwów".
17 czerwca 1920 roku pod aktem utworzenia Szkoły Morskiej w Tczewie podpisał się minister spraw wojskowych generał Józef Leśniewski. Niecały miesiąc później odbyły się egzaminy wstępne do szkoły: kandydaci zdawali matematykę, geografię, język obcy oraz sprawdzali swoje umiejętności kreślarskie.
Z 111 zdających zakwalifikowano 40 na Wydział Nawigacyjny i 18 na Wydział Mechaniczny. Niestety, nie dane było im od razu podjąć nauki w szkole. Wszyscy adepci Szkoły Morskiej wyruszyli na wojnę z najeżdżającą Polskę Armią Czerwoną. Dopiero po pogromie bolszewików mogli wrócić do nauki. Inauguracja roku szkolnego miała miejsce 8 grudnia 1920 roku.
Ostatnie egzaminy do Szkoły Morskiej w Tczewie odbyły się na początku maja 1930 roku. później placówka została przeniesiona do Gdyni, gdzie powstał właśnie najważniejszy port II Rzeczpospolitej.
