Nowe prawo nie tylko poddawało media ścisłej kontroli reżimu, ale też mocniej uderzało w niewygodne dla władzy publikacje z drugiego obiegu.
Za niestosowanie się do prawa prasowego groziły sankcje karne. Jak stanowił jeden z przepisów, "kto bez wymaganego zezwolenia wydaje albo rozpowszechnia dziennik, czasopismo lub inną publikację prasową, podlega karze pozbawienia wolności do roku, ograniczenia wolności lub grzywny".
Przepis ten ułatwiał orzekanie wyroków peerelowskim sądom, które - dzięki powyższemu zapisowi - były uwolnione od konieczności analizowania treści publikacji. Komunistyczne prawo prasowe wyraźnie stanowiło bowiem, że przestępstwem jest już samo drukowanie i rozpowszechnianie publikacji, które nie otrzymały "zielonego światła" od cenzorskiego Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk.
![“Upiór Polski [...] opuścić swą norę w Sulejówku”](https://i.iplsc.com/0007KD9QUHVX2F2X-C401.webp)
