Polskie wojsko zajęło Haren 19 maja 1945 roku. W ciągu następnych 10 dni mieszkańcy miasta zostali przeniesieni do innych miejscowości, a ich miejsce zajęło około 5 tysięcy Polek i Polaków uwolnionych z obozów pracy i obozów jenieckich. Wśród nich byli również powstańcy warszawscy, wywiezieni po jego upadku do Niemiec. Haren miało być częścią polskiej strefy okupacyjnej w Niemczech.
4 czerwca do miejscowości przybył generał Tadeusz Bór-Komorowski, który nadał miastu nową nazwę Maczków na cześć generała Stanisława Maczka, dowódcy bitnej 1. Dywizji Pancernej, która wydatnie wspomogła aliantów w czasie walk z Niemcami na froncie zachodnim.
Nadanie polskiej nazwy niemieckiej miejscowości było jedynie początkiem "spolszczania" Haren. Nie tylko powołano polskiego burmistrza, ale również stworzono polskie przedszkola i szkoły, powołano straż pożarną i otwarto polską parafię. Powstał także Uniwersytet Ludowy, a pod koniec czerwca działalność zainaugurował Teatr Ludowy, którego organizacją zajął się Leon Schiller. Wydawano również polskie gazety.
Zmieniły się również nazwy ulic. Niemieckie zmieniono na między innymi: Armii Krajowej, Legionów, Jagiellońska, Zygmuntowska, Lwowska, Łyczakowska, Wileńska, Polna, Ogrodowa, Kopernika, Mickiewicza, Akademicka.
W pieczęci miasta umieszczono kwiat maku oraz hełm i skrzydło husarskie, które były znakiem 1. Dywizji Pancernej.
Od jesieni 1946 roku Polacy zaczęli opuszczać Maczków, a w rejonie miasteczka pozostali jedynie nieliczni więźniowie obozów. Niemiecką nazwę Haren przywrócono 10 września 1948 roku, gdy żołnierze wrócili do Wielkiej Brytanii, a polscy mieszkańcy albo wyjechali do rządzonego przez komunistów kraju albo ewakuowali się wraz z wojskiem na Wyspy.
