Reklama

​9 listopada 1942: Ostateczna likwidacja getta na Majdanie Tatarskim w Lublinie

Dzielnica żydowska na Majdanie Tatarskim, peryferyjnej części Lublina powstała w kwietniu 1942 roku.

Na terenie getta przebywać mogli jedynie posiadacze J-Ausweisów, stanowiących jednocześnie przepustki do opuszczania dzielnicy w celu wykonywania pracy poza jej obrębem. Przebywało tam ok. 7 tys. Żydów. 

Nielegalne opuszczanie dzielnicy karane było śmiercią. Likwidacja getta rozpoczęła się o świcie 9 listopada 1942 r. 

Akcją dowodzili SS-Obersturmführer Hermann Worthoff, SS-Untersturmführer Walter, SS-Untersturmführer Harry Sturm i SS-Untersturmführer Knitzky. Uczestniczyli w niej również funkcjonariusze formacji pomocniczych szkoleni w Trawnikach i Żydowskiej Służby Porządkowej. 

Reklama

Żydów, którzy dotrwali do tego czasu, około 3 tys. osób, przeniesiono do obozu koncentracyjnego na Majdanek, gdzie przeprowadzona została selekcja i osoby chore, dzieci oraz starców wybrano na śmierć, a pozostałych przydzielono do różnych komand roboczych. 


W trakcie likwidacji getta zastrzelono na miejscu co najmniej 180 osób m.in. pacjentów szpitali oraz niemowlęta, jak również na osobisty rozkaz Odilo Globocnika - Prezesa Judenratu, doktora Marka Altena, Komendanta Żydowskiej Służby Porządkowej, Henryka (Mońka) Goldfarba, niemieckiego konfidenta i jedną z najbardziej wpływowych osób wśród żydowskiego establishmentu w getcie, Szamę Grajera oraz rabina Hersza Majlecha Talmuda. 

Przedstawiciele żydowskiej administracji getta rozstrzelani zostali, gdyż najprawdopodobniej dysponowali wiedzą o malwersacjach finansowych wśród niemieckich oficerów realizujących akcję "Reinhardt".

http://teatrnn.pl/leksykon/

INTERIA.PL
Dowiedz się więcej na temat: Lublin | getto | II wojna światowa

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy