Reklama

Konfederacja Polski Niepodległej

Akt założycielski KPN został ogłoszony 1 września 1979 roku, a podpisało się pod nim 50 osób tworzących kilka zróżnicowanych ideowo grup ("grupy skonfederowane"), m.in. z Warszawy, Krakowa, Wrocławia, Gdańska, Lublina.

Niekwestionowanym liderem ugrupowania był Leszek Moczulski. Zasadniczym celem było uzyskanie niepodległości, czyli pełnej suwerenności państwa zarówno w stosunkach zewnętrznych, jak  i wewnętrznych, a scenariusz działań w tym kierunku Moczulski przedstawił w ogłoszonej nieco wcześniej Rewolucji bez rewolucji. 

KPN od początku deklarowała się jako partia polityczna (odwołując się do niezbyt precyzyjnych ówcześnie regulacji prawnych) i próbowała symbolicznie zaznaczyć swoją obecność w wyborach do Sejmu (m.in. w 1980 roku). Jako partia radykalna początkowo nie włączała się do działań "Solidarności", choć w drugiej połowie 1981 roku uzyskała znaczne wpływy w niektórych regionach związku. Jej przywódcy byli wielokrotnie skazywani na kary więzienia, m.in. w okresie stanu wojennego, w trakcie którego KPN praktycznie nie zaistniała jako organizacja (poza kilkoma ośrodkami, m.in. Krakowem). Następnie podjęła aktywne działania (liderami oprócz Moczulskiego byli m.in. Krzysztof Król, Dariusz Wójcik i Adam Słomka), m.in. organizując "zadymy" uliczne. Wielokrotnie dzieliła się, przeżywając secesje różnych grup (m.in. grupy Romualda Szeremietiewa, która w 1985 roku powołała Polską Partię Niepodległościową) lub usuwając część działaczy. 

Reklama

W 1989 roku niektórzy działacze kandydowali do Sejmu (wtedy dopiero powstał bardziej całościowy program tej partii), przegrywając z kandydatami "Solidarności". W pierwszych demokratycznych wyborach prezydenckich Moczulski uzyskał jedynie 2,5 proc. głosów. W wyborach parlamentarnych 1991 roku uzyskała 7,5 proc. (w wyniku tego była czwartą siłą w parlamencie), a w 1993 roku KPN 5,8 proc. Po 1997 roku partia uległa marginalizacji. W lutym 1996 roku z KPN odeszła grupa członków z Adamem Słomką na czele, tworząc KPN - Obóz Patriotyczny.



Źródło: "Wielka Historia Polski" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 2000


Reklama

Reklama

Reklama

Reklama