Prawosławie solą w oku bolszewików
Karol Marks mówił, że "religia jest opium dla mas", w przedwojennej rzeczywistości tę samą narrację przyjął Józef Stalin, który powtarzał, że "Kościół uciska wiedzę, pali wynalazki". Była to jasna deklaracja, że w komunistycznym, idealnym państwie wiara jest elementem niepożądanym. Ponieważ w Związku Radzieckim największym wyznaniem było prawosławie, to właśnie przedstawiciele tej religii stali się obiektem szczególnego zainteresowania, powstałej 7 lutego 1925 roku Ligii Bezbożników, co nie znaczy, że bolszewicy łagodniej traktowali inne wyznania. Każdy, kto czcił boga, był przez komunistów zwalczany, a gama narzędzi stosowanych przeciwko ludziom wierzącym była w ZSRR niemała.
Zobacz również: Żona Stalina. Zakochana czy zgwałcona?
Od niszczenia cmentarzy do karnawałów antyreligijnych
Wiara była niemile widziana w Związku Radzieckim, toteż ludzie wyznający boga łatwo mogli popaść w niełaskę aparatu państwowego. Liga Bezbożników (przemianowana w 1929 roku na Związek Wojujących Bezbożników) prowadziła bardzo szerokie działania na rzecz zwalczania wiary. Od wydawania ateistycznych czasopism (także w języku polskim), przez organizację imprez ośmieszających religię chrześcijańską — nazywanych karnawałami antyreligijnymi, po tworzenie muzeów ateizmu.
Jednak wachlarz narzędzi nie ograniczał się wyłącznie do propagandowych działań. W ramach Związku Wojujących Bezbożników działała siatka donosicieli, niszczono miejsca kultu oraz profanowano cmentarze i przedmioty kultu.
Zobacz również: Ma 96 lat i bez ogródek opowiada o zsyłce na Sybir
Gdy wiara staje się potrzebna
Na początku lat 30. Związek Wojujących Bezbożników liczył 5 milionów członków, jednak z czasem liczba ta topniała. W 1941 roku organizacja liczyła już 3,5 miliona, z czego większość byli to ludzie, których "przekonano" do wstąpienia w szeregi Związku stosując środki przymusu administracyjnego. Nieoficjalnie organizację rozwiązano w 1941 roku po napaści III Rzeszy na ZSRR. Wówczas komuniści doszli do wniosku, że prawosławie będzie skutecznym narzędziem jednoczenia ludności w walce z wrogiem. Tym samym wiara przestała być im solą w oku, a stała się kojenym sposobem na osiągnięcie celu.
Zobacz również: 13 stycznia 1990 r. Pogrom w Baku. “Na naszych drzwiach pojawił się krwawy krzyż”
